วันจันทร์ที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2553

นกกงหัวจุก บนสายไฟ กลางสายลม


ใบไม้เรียงรายใต้ร่มหลังคากันสาด
สายไฟขึงผ่านระหว่างใบไม้และหลังคา
ซ่อนตัวจากแสงแดดยามเย็น

ฝนทำท่าจะตกแต่ไม่ตก
กลั่นตัวเป็นแรงลมกรรโชกผ่าน
กลับกลิ่นอายชื้นๆหนักหนืดในช่องศีรษะ
รับรู้การมาเยือนของฤดูกาล ผ่านปลายจมูก

ใบไม้ระบัดพลิ้วเล่นลม
นกกงหัวจุกเกาะบนสายไฟอยู่เดียวดาย
ร้องจ้อกแจ้กไม่หยุด เอียงคอประกอบการสนทนา
ดวงตาแดงก่ำ ซาตานที่น่าเอ็นดู
มันคุยกับใครในเมื่อไม่ได้คุยกับข้าพเจ้า

สายลมหยุดกรรโชก ใบไม้ระบัดพลิ้วแผ่วจนหยุดในที่สุด
นกกงหัวจุกบินจากไป ผ่านแสงสีทองยามเย็น
อาบไล้ลำตัวขาวดำ ขนฟูฟ่อง ตาแดงก่ำ
ที่รองน้ำฝนหลังคาบ้านตรงข้าม นกเอี้ยงสองตัวหาอาหาร
นกกงหัวจุกหยุดเกาะระหว่างกลางสองนกเอี้ยง
ไม่มีเสียงสนทนาจากสามสกุณา ข้าพเจ้าจากไป

3 ความคิดเห็น:

  1. เฮ้ย หายไปเลยนะเรา ทำอะไรอยู่ รายงานตัวด่วน โฮะๆ

    ตอบนำออก
  2. ดีกว่าบทที่แล้วมากมาย
    ไพเราะมาก

    แต่ยังสื่อออกมาได้ไม่ชัดเจนนะ
    แล้วก็ยังมีการใช้ภาษาที่ตัดอารมณ์ด้วย

    รวม ๆ แล้วก็ดีมากเลยนะ ^^

    ตอบนำออก